Color Tango’nun bandoneonisti Roberto Alvarez ile söyleşi

By

Color Tango’nun bandoneonisti Roberto Alvarez ile söyleşi

 

 

Bu söyleşi,  www.totango.net  sayfasındaki “ToTango Interview- Roberto Alvarez “den tercüme edilmiştir.

 

 

 

 

Keith: Zihninizde ilk beliren, ilk duyduğunuz tango müziği hangisi?

 

Roberto: Hmmm… ilk öğretmenimin bana verdiği bir valsecito, “Uno Peqeno Carnaval”,  çalışma parçasıydı…Bilir misiniz?

 

Keith: Bandoneon çalmaya kaç yaşında başladınız?

 

Roberto: 8 yaşında.  Doğduğum şehir olan Chacabuco’da bir usta ile  başladım.  Ama öyle organize bir çalışma metodu yoktu. 2-3 kişi bir arada ders alıyorduk. Bazı günler hiç pratik yapmıyordum. Uzunca bir süre  (Gülümseyerek) biliyormuş gibi yaparak geçti . Yıllar sonra, daha büyük heyecan ve şevkle çalışmaya başladım.  Parçaları dinleyip, notaları deşifre edip , kendim çalmaya başladım.

 

Keith: O dönemlerde en beğendiğiniz Bandoneoncu kimdi?

 

Roberto: Leopoldo Federico, her dönem için benim favori bandoneoncum olmuştur.  Ayrıca Anibal Troillo,  Osvaldo Ruggiero, Oscar Almada (Troillo orkestrasından). O kadar çok yetenekli müzisyen vardı ki…

 

Keith: Müzisyen olarak ilk profesyonel işiniz ne oldu?

 

Roberto. Her dönemde gruplarımız oldu. Başkentte şarkıcılar gelir, biz de onlara eşlik ederdik.  Floreal Ruiz, Roberto Goyeneche, Alberto Marino, hepsine… eşlik ederdik.

Gerçek anlamda ilk profesyonel işim 1978’de  Osvaldo Pugliese Orkestrası’nda çalmaya başlamamdır.

 

Keith: Pugliese ile ilk tanışmanız nasıl oldu?

 

Roberto: Pugliese Chabuco’da bir konser verdi. O zamanlar orkestrada 3 bandoneon vardı.  Orkestradan birileri ile konuşurken arkadaşım benim de bandoneon çaldığımı söyledi. Onlar da Pugliese’nin orkestraya yeni bir bandoneoncu eklemek istediğini onun için Buenos Aires’e gelip  Pugliese’ye birkaç parça çalmamı önerdiler. Böylece gittim, Osvaldo Pugliese için çaldım. Kendisinden çok etkilenmiştim. Bitirdiğim zaman Pugliese  “Bir bandoneoncu alacağız. Pek çok müzisyeni dinliyoruz.  Bize telefonunu bırak.” dedi. Gerçekten  bu orkestrada çalmaya başlayacağımı hiç beklemiyordum.  Bir hafta sonra aradı ve Buenos Aires’e çağırdı. Sandım ki yeniden çalacağım. Meğerse orkestranın  üyesi olmuşum bile. İnanılmaz!!

 

Keith: İlk hangi şarkıyı çaldınız?

 

Roberto: Los Mareados, Piazzola’nın bas, gitar ve bandoneonla çalınan  bir şarkı.  Bu yeni aranjmanla pek ilgilenmedi. “Bana tango tango çal, modern aranjmanlardan değil” dedi. Bunun  üzerine El Pollo Ricardo’yu çaldım. O vakit ikna oldu.

 

Keith: Kaç yaşındaydınız?

 

Roberto: 38

 

Keith: Pugliese ile çalışmak nasıldı?

 

Roberto: Çok kibar bir insandı kendisi.

 

Keith: Color Tango’yu kurduğunuzda, diğer pek çok müzisyen gibi farklı bir yöne kayabilirdiniz. O dönemde dans için tango müziği yapan çok orkestra yoktu. Ama biz  dünyanın dört bir tarafından tango dansçıları olarak  dans için orkestrayı hayata geçirdiğiniz için size müteşekkiriz.

 

Roberto: Tango müziğinin kökleri dansla birliktedir.  Şimdilerde  Buenos Aires’teki milongaların pek çoğunda dans için pek çok orkestralar çalıyor.

Ben dinlemek için  müzik, dans etmek için müzik ayrımına inanmıyorum.

 

Keith: Dans etseydiniz, kendi müziğinizi çok severdiniz.

 

Roberto: (Gülerek)Ben dans edemem!

 

Keith:  Bize bandeneonunuzdan bahseder misiniz?

 

Roberto: Biraz  sert ve agresif bir tarzım  var galiba ki kırdığım için  bandoneonumu sık sık değiştirmek zorunda kalıyorum.  Şimdilerde kullandığım  1938-45 arasına ait Premier.  Rocco adında bir almanın restorasyonu ile  yeni gibi oldu.

 

Keith: Bandoneoncu olarak hala geliştiğinizi, daha iyiye gittiğinizi hissediyor musunuz?

 

Roberto:  Evet. Grup olarak daha iyi gidiyoruz, büyüyoruz,  yeni daha güzel besteler yapmak istiyoruz. Esas tatmin buradan geliyor işte.  İnsanları biz çalarken mutlu görmekten çok keyif alıyorum.

Müziğimizle, müziğimizin herkesin yüreklerinin en derinlerine ulaştığını bilmekten dolayı çok gurur duyuyoruz.